koń w słowniku polski

  • koń

    Znaczenia i definicje "koń"

    • zool. zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;
      Konie to najpiękniejsze zwierzęta na świecie!
    • sport. przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
      Nigdy nie umiałem skakać przez konia.
    • pot. osoba spekulująca biletami
    • szach. pot. skoczek szachowy;
      Może pan zbić koniem białą wieżę.
    • dziecięca zabawka wyobrażająca konia
    • przen. grub. męski członek
      Przestań walić konia, ty zboczeńcu!
    • przest. wojsk. koń wraz z jeźdźcem, żołnierz konny
    • daw. uczn. stud. gw. (Warszawa) ocena niedostateczna
    • daw. więz. przesyłka spuszczana na sznurze przez okno celi
    • Equus caballus, ssak nieparzystokopytny z rodziny koniowatych, roślinożerny; hodowany jako zwierzę domowe, pociągowe lub wierzchowe; żyje także w stanie dzikim
    • noun
      figura szachowa
    • noun
      inna nazwa męskiego członka
    • noun
      koń domowy, Equus caballus – ssak nieparzystokopytny z rodziny koniowatych, udomowiony prawdopodobnie na terenie północnego Kazachstanu w okresie kultury Botai tj. około 3,5 tys. lat p.n.e.; niegdyś najpopularniejsze zwierzę pociągowe, następnie wyparte przez maszyny, dziś używany w celach rekreacyjnych i sportowych, a jako zwierzę pociągowe jedynie w biedniejszych gospodarstwach
      W jeździe rekreacyjnej oraz sportowej jeździec anglezując, powinien podnosić się z siodła w momencie, gdy koń stawia przednią, zewnętrzną nogę.
    • noun
      przyrząd gimnastyczny, składający się z drewnianego podłużnego korpusu obciągniętego skórą i dwóch lub czterech metalowcyh nóg
    • szach. szachy, pojęcie szachowe pot. potocznie skoczek szachowy;
    • sport. termin sportowy przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
    • zool. zoologia, zoologiczny zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;

    Synonimy słowa "koń" w słowniku polski

    skoczek, ssak, konik to najpopularniejsze synonimy "koń" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja koń

    • (Noun)     declension of koń
      singular plural
      nominative koń konie
      genitive konia koni
      dative koniowi koniom
      accusative konia konie
      instrumental koniem końmi
      locative koniu koniach
      vocative koniu konie
    • koń m. ( diminutive konik)
    • lp  liczba pojedyncza koń, konia, koniowi, konia, koniem, koniu, koniu; lm  liczba mnoga konie, koni, koniom, konie, końmi / koniami, koniach, konie
    • koń m anim (diminutive konik) ;; declension of koń
      singular plural
      nominative koń konie
      genitive konia koni
      dative koniowi koniom
      accusative konia konie
      instrumental koniem końmi
      locative koniu koniach
      vocative koniu konie
  • Koń

    Znaczenia i definicje "koń"

    • Koń, który mówi

    Gramatyka i deklinacja koń

    • Declension of Koń
      singular plural
      nominative Koń Koniowie
      genitive Konia Koniów
      dative Koniowi Koniom
      accusative Konia Koniów
      instrumental Koniem Koniami
      locative Koniu Koniach
      vocative Koniu Koniowie

Obrazy z "koń"

Przykładowe zdania z " koń "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy