klątwa w słowniku polski

  • klątwa

    Znaczenia i definicje "klątwa"

    • rel. kara wyłączenia kogoś ze wspólnoty wiernych
    • życzenie komuś nieszczęścia
    • daw. przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów
    • noun
      to, że ktoś kogoś przeklął (działanie słowami), życzył mu źle, może to stanowić obciążenie w czyimś życiu, może być przyczyną jego nieszczęść
      Podobno w trzecim pokoleniu wstecz rzucono na tę rodzinę klątwę i tym tłumaczyli sobie choroby.
      Ze względu na klątwę, która na niej ciążyła, Weronika nie mogła znaleźć swojej bratniej duszy.
      To musiała być jakaś klątwa, fatum - w każdym razie gołym okiem było widać, że pech jej nie opuszczał.
      Książę pocałował księżniczkę i klątwa prysła.
    • noun
      w niektórych religiach: wyłączenie ze społeczności wierzących
    • noun
      zaklęcie, którym czyni się zło

    Synonimy słowa "klątwa" w słowniku polski

    przekleństwo, ekskomunika, wyklęcie to najpopularniejsze synonimy "klątwa" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja klątwa

    • klątwa f.
    • (Noun)     declension of klątwa
      singular plural
      nominative klątwa klątwy
      genitive klątwy klątw
      dative klątwie klątwom
      accusative klątwę klątwy
      instrumental klątwą klątwami
      locative klątwie klątwach
      vocative klątwo klątwy
    • klątwa f ;; declension of klątwa
      singular plural
      nominative klątwa klątwy
      genitive klątwy klątw
      dative klątwie klątwom
      accusative klątwę klątwy
      instrumental klątwą klątwami
      locative klątwie klątwach
      vocative klątwo klątwy
      chr:klątwa

Przykładowe zdania z " klątwa "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy