kantata w słowniku polski

  • kantata

    Znaczenia i definicje "kantata"

    • muz. utwór muzyczny na głosy solowe;
      "Oda do radości" – finałowa kantata z IX Symfonii Ludwiga van Beethovena jest hymnem Unii Europejskiej.
    • noun
      niesceniczny utwór wokalno-instrumentalny o podniosłym charakterze
    • noun
      rodzaj wiersza lirycznego o podniosłym charakterze, często poświęcony pochwale czyichś zasług lub ważnemu wydarzeniu, może być tekstem do kantaty muzycznej

    Gramatyka i deklinacja kantata

    • lp  liczba pojedyncza kanta|ta, ~ty, ~cie, ~tę, ~tą, ~cie, ~to; lm  liczba mnoga ~ty, ~t, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty
    • kantata f ;; declension of kantata
      singular plural
      nominative kantata kantaty
      genitive kantaty kantat
      dative kantacie kantatom
      accusative kantatę kantaty
      instrumental kantatą kantatami
      locative kantacie kantatach
      vocative kantato kantaty
  • Kantata

Przykładowe zdania z " kantata "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy