kanikuła w słowniku polski kanikuła Znaczenia i definicje "kanikuła" hist. w starożytnym Rzymie: pora roku, w której Słońce znajduje się w gwiazdozbiorze Psa, czyli od 22 czerwca do 23 sierpnia książk. najgorętszy okres lata W lecie musi być w takim domeczku niczym w Baku na rynku podczas kanikuły. więcej Gramatyka i deklinacja kanikuła kanikuła f. lp liczba pojedyncza kaniku|ła, ~ły, ~le, ~łę, ~łą, ~le, ~ło; lm liczba mnoga ~ły, ~ł, ~łom, ~ły, ~łami, ~łach, ~ły lp liczba pojedyncza jak ; blm bez liczby mnogiej kanikuła f ;; declension of kanikuła singular nominative kanikuła genitive kanikuły dative kanikule accusative kanikułę instrumental kanikułą locative kanikule vocative kanikuło więcej Kanikuła Gramatyka i deklinacja kanikuła Declension of Kanikuła singular nominative Kanikuła genitive Kanikuły dative Kanikule accusative Kanikułę instrumental Kanikułą locative Kanikule vocative Kanikuło więcej Przykładowe zdania z " kanikuła " Odmiana Odmieniaj Spróbuj ponownie Dostępne tłumaczenia angielski baskijski chiński duński Etnolekt wilamowicki farerski fiński francuski hiszpański indonezyjski interlingua japoński jidysz kataloński malajski niemiecki portugalski rosyjski rumuński suahili szwedzki tajski węgierski Wik-Mungkan włoski Autorzy