kanclerz w słowniku polski

  • kanclerz

    Znaczenia i definicje "kanclerz"

    • polit. tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech
      Helmut Kohl był kanclerzem Republiki Federalnej Niemiec.
    • adm. tytuł urzędnika zarządzającego pracą kancelarii, sprawami administracyjno-organizacyjnymi
    • hist. ( w dawnej Polsce) tytuł dostojnika kierującego kancelarią panującego, dodatkowo od XV w. sprawującego obowiązki ministra spraw wewnętrznych i zagranicznych
      Uriel Górka, kanclerz wielki koronny i biskup poznański, uchodził za mecenasa kultury humanistycznej.
    • noun
      urzędnik państwowy w Polsce od XII wieku kierujący kancelarią monarchy oraz odpowiadający za politykę zagraniczną
    • noun
      w kościele - duchowny, wchodzący w skład kurii biskupiej, kierujący kancelarią biskupa
    • noun
      w niektórych państwach - urzędnik, którego kompetencje odpowiadają kompetencjom premiera
      Dzisiaj ma dojść do spotkania kanclerz Niemiec z polskim szefem rządu.
    • noun
      w szkołach wyższych wyznaczony przez rektora urzędnik kierujący administracją i gospodarką uczelni
      Na wzór brytyjski, w większości obecnych i byłych krajów Wspólnoty Narodów oraz w Stanach Zjednoczonych, kanclerz uczelni (ang. chancellor) sprawuje funkcje analogiczne do funkcji rektora w polskim systemie szkolnictwa wyższego.

    Gramatyka i deklinacja kanclerz

    • Declension of kanclerz
      singular plural
      nominative kanclerz kanclerze
      genitive kanclerza kanclerzy
      dative kanclerzowi kanclerzom
      accusative kanclerza kanclerzy
      instrumental kanclerzem kanclerzami
      locative kanclerzu kanclerzach
      vocative kanclerzu kanclerze
  • Kanclerz

    Znaczenia i definicje "kanclerz"

Przykładowe zdania z " kanclerz "