ironia w słowniku polski

  • ironia

    Znaczenia i definicje "ironia"

    • zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;
      „Nie spodziewałem się po tobie aż takiej hojności” – powiedział z ironią w głosie.
    • noun
      coś, co nie powinno się wydarzyć, nieoczekiwany pech
      Wydałem trzy tysiące na nowy komputer, który zepsuł się po dwóch miesiącach i do jego naprawy muszę używać starego - cóż za ironia losu.
      Lodówce skończyła się gwarancja i następnego dnia padł termostat - to ironia, czy potwierdzenie teorii spiskowej?
    • noun
      uszczypliwość zawarta w wypowiedzi
      Ironia zawarta w tym zdaniu jest widoczna tylko dla człowieka o otwartym umyśle.

    Synonimy słowa "ironia" w słowniku polski

    kpina, sarkazm, persyflaż to najpopularniejsze synonimy "ironia" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "ironia" w słowniku polski

    dosłowność jest antonimem "ironia" w tezaurusie polski.

    • dosłowność

      zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

    Gramatyka i deklinacja ironia

    • (Noun)
      Singular only
      Nominative ironia
      Genitive ironii
      Dative ironii
      Accusative ironię
      Instrumental ironią
      Locative ironii
      Vocative ironio
    • lp  liczba pojedyncza ironi|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; blm  bez liczby mnogiejhasło ironia w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
    • ironia f. ( uncountable)
    • ironia f (uncountable) ;; declension of ironia
      singular
      nominative ironia
      genitive ironii
      dative ironii
      accusative ironię
      instrumental ironią
      locative ironii
      vocative ironio
  • Ironia

Obrazy z "ironia"

Przykładowe zdania z " ironia "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy