hakować w słowniku polski

  • hakować

    Gramatyka i deklinacja hakować

    • Conjugation of hakować impf
          singular plural
      person masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive hakować
      present tense 1st hakuję hakujemy
      2nd hakujesz hakujecie
      3rd hakuje hakują
      impersonal hakuje się
      past tense 1st hakowałem hakowałam hakowaliśmy hakowałyśmy
      2nd hakowałeś hakowałaś hakowaliście hakowałyście
      3rd hakował hakowała hakowało hakowali hakowały
      impersonal hakowano
      future tense 1st będę hakował,będę hakować będę hakowała,będę hakować będziemy hakowali,będziemy hakować będziemy hakowały,będziemy hakować
      2nd będziesz hakował,będziesz hakować będziesz hakowała,będziesz hakować będziecie hakowali,będziecie hakować będziecie hakowały,będziecie hakować
      3rd będzie hakował,będzie hakować będzie hakowała,będzie hakować będzie hakowało,będzie hakować będą hakowali,będą hakować będą hakowały,będą hakować
      impersonal będzie hakować się
      conditional 1st hakowałbym hakowałabym hakowalibyśmy hakowałybyśmy
      2nd hakowałbyś hakowałabyś hakowalibyście hakowałybyście
      3rd hakowałby hakowałaby hakowałoby hakowaliby hakowałyby
      impersonal hakowano by
      imperative 1st niech hakuję hakujmy
      2nd hakuj hakujcie
      3rd niech hakuje niech hakują
      active adjectival participle hakujący hakująca hakujące hakujący hakujące
      passive adjectival participle hakowany hakowana hakowane hakowani hakowane
      contemporary adverbial participle hakując
      verbal noun hakowanie

Przykładowe zdania z " hakować "