hajduk w słowniku polski

  • hajduk

    Znaczenia i definicje "hajduk"

    • hist. żołnierz piechoty węgierskiej zorganizowanej w Polsce przez króla Stefana Batorego; oddziały hajduków stanowiły gwardię przyboczną władców Polski i hetmanów.
    • hist. powstaniec słowiański albo węgierski występujący przeciwko panowaniu tureckiemu
    • icht. nazwa kilku gatunków ryb m.in. Sargocentron hastatum [1] ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „ Sargocentron hastatum” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
    • hist. na dworach magnackich: służący, lokaj w stroju węgierskim
    • choreogr. taniec węgierski;
    • daw. rozbójnik, rabuś, opryszek
      W Karpatach Wschodnich zbójnicy nazywani byli opryszkami, zaś na terenach południowokarpackich i bałkańskich Imperium Osmańskiego hajdukami.
    • noun
      melodia do tańczenia hajduka
      Wygrywała znaną jej od dzieciństwa melodię, ale nie miała pojęcia, że to hajduk, węgierski taniec.
    • noun
      młody mężczyzna zatrudniany na Huculszczyźnie do ochrony dworu przed rozbójnikami
    • noun
      służący w węgierskim stroju
    • noun
      u niemuzułmańskiej ludności Bałkanów, np. Bułgarów czy Serbów – rozbójnik, łupieżca w rodzaju opryszka, hajdamaka lub greckiego klefta, który z powodu panujących tam stosunków społecznych uznawany jest bardziej za bohatera i mściciela ludu niż złoczyńcę
      Hajducy powstawali wskutek ucisku tureckich władców na miejscową ludność i sławieni byli przez nią w śpiewach i opowieściach.
    • noun
      węgierski taniec ludowy, utrzymany w żywym tempie o parzystym metrum (2/4); tempo często ulega różnym zmianom, muzycy zazwyczaj dostosowują się do tancerza
    • noun
      żołnierz dawnego wojska polskiego, z piechoty zorganizowanej przez Batorego na sposób węgierski
      W przypadku, gdy wrogi oddział oddawał salwę, hajducy przypadali do ziemi, by zminimalizować straty.

    Synonimy słowa "hajduk" w słowniku polski

    pieszy, piechur to najpopularniejsze synonimy "hajduk" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja hajduk

    • Declension of hajduk
      singular plural
      nominative hajduk hajducy
      genitive hajduka hajduków
      dative hajdukowi hajdukom
      accusative hajduka hajduków
      instrumental hajdukiem hajdukami
      locative hajduku hajdukach
      vocative hajduku hajducy
    • Declension of hajduk
      singular plural
      nominative hajduk hajduki
      genitive hajduku hajduków
      dative hajdukowi hajdukom
      accusative hajduk hajduki
      instrumental hajdukiem hajdukami
      locative hajduku hajdukach
      vocative hajduku hajduki
  • Hajduk

    Znaczenia i definicje "hajduk"

Przykładowe zdania z " hajduk "