grunt w słowniku polski

  • grunt

    Znaczenia i definicje "grunt"

    • warstwa gleby, która znajduje się przy powierzchni i można ją uprawiać
      Grunt na pochyłościach gór był lichy. To też chłopi tamtejsi uprawiali rozmaite kunszta (= rzemiosła).
    • powierzchnia Ziemi lub innej planety, teren
      Osadnik [...] po paru miesiącach pobytu zaczął mnie namawiać, abym na swoją rękę założył plantację. Grunt można było nabyć za bezcen i robotnik zbyt wiele nie kosztował. Dałem się namówić.
    • obszar stanowiący czyjąś własność ( najczęściej występujące w liczbie mnogiej)
      Do obszarnika należały wszystkie grunty w okolicy.
    • dno jakiegoś akwenu (rzeki, morza, stawu, strumienia)
      Możesz dosięgnąć wiosłem gruntu?
    • przen. zasada, podstawa ( najczęściej używane we frazeologizmach)
      Grunt to rodzina!
    • substancja silnie wiążąca się z podłożem, pełniąca funkcję podkładu przy tynkowaniu, malowaniu, politurowaniu itp., a także w malarstwie, jako podkład pod malowidło; także wyschnięta warstwa tej substancji;
      Na gruncie rysowano lub przerysowywano z podręczników kontury obrazu, a następnie nakładano w określonej kolejności farbę i pozłotę.
      Nie wolno zbyt szybko po nałożeniu gruntu tynkować, ponieważ tynk może odpaść.
    • noun
      część powierzchni ziemi, która stanowi odrębny przedmiot własności
      Każdy obywatel UE może kupić dowolny grunt leżący w jej granicach, niezależnie od swojej narodowości.
    • noun
      dno zbiornika wodnego
      Na łowiska karpi wybierane są mielizny piaskowe o mulistym gruncie.
    • noun
      pewna całość kulturowa, ideowa, społeczna
      Przeszczepienie tradycji halloween na grunt polski napotyka trudności.
    • noun
      powierzchnia ziemi, teren
      Kościół był budowany na podmokłym gruncie więc wylano pod niego metrowej grubości płytę betonową, a pod samą wieżę wbito, na głębokość 8 metrów, 200 pali.
    • noun
      substancja, która ma właściwości wiązania się z podłożem, stosowana podczas prac budowlanych, rzemieślniczych, malarskich; zaprawa
      Grunty używane są także w budownictwie do utwardzenia niezbyt spoistego lub pylącego się podłoża, do zmniejszenia nasiąkliwości oraz zwiększenia przyczepności nakładanych warstw.
    • noun
      zasadniczy element czegoś, podstawa
      Odkrycia nauk biologicznych i nauk o Ziemi przygotowały dogodny grunt dla teorii ewolucji biologicznej.
    • noun
      zewnętrzna warstwa skorupy ziemskiej

    Synonimy słowa "grunt" w słowniku polski

    ziemia uprawna, rola, ziemia to najpopularniejsze synonimy "grunt" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja grunt

    • (Noun)     declension of grunt
      singular plural
      nominative grunt grunty
      genitive gruntu gruntów
      dative gruntowi gruntom
      accusative grunt grunty
      instrumental gruntem gruntami
      locative gruncie gruntach
      vocative gruncie grunty
    • lp  liczba pojedyncza grunt, ~uhasło grunt w: Słownik poprawnej polszczyzny, red. Witold Doroszewski, s. 194, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980. ISBN 83-01-03811-X., ~owi, ~, ~em, gruncie, gruncie; lm  liczba mnoga grunt|y ( przest.  przestarzałe, przestarzały grunta), ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
    • grunt m.
    • grunt m inan ;; declension of grunt
      singular plural
      nominative grunt grunty
      genitive gruntu gruntów
      dative gruntowi gruntom
      accusative grunt grunty
      instrumental gruntem gruntami
      locative gruncie gruntach
      vocative gruncie grunty

Obrazy z "grunt"

Przykładowe zdania z " grunt "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy