gbur w słowniku polski

gbur

Znaczenia i definicje "gbur"

pogard. człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko

Z niego jest straszny gbur – wchodząc nie powiedział nawet „Dzień dobry”.
hist. w XV-XIX w.: gospodarz, zamożny chłop, posiadający własne duże gospodarstwo (tzw. gburstwo), od jednego do dwóch łanów, w większości wolny;
reg. (Mazury) bogaty rolnik
reg. (Warmia i Mazury) gospodarz
noun

niemiły w obejściu człowiek, naburmuszony, aspołeczny, często też zarozumiały

Zapytałam go grzecznie, jak mu minęła podróż, a ten gbur coś odburknął, obrócił się na pięcie i uciekł.

Mamy ze sobą pracować, a ja nie wiem, jak mam rozmawiać z tym gburem.
noun

od XV do XIX wieku na Pomorzu gospodarz, zamożny chłop, zwykle wolny, posiadający własne duże gospodarstwo (tzw. gburstwo), od jednego do dwóch łanów

Jest ona w ekspozycji ilustrującej warunki życia wielopokoleniowej rodziny, gospodarującej na ok. 4 morgach ziemi dzierżawionej od gbura.

arogant, cham, ordynus to najpopularniejsze synonimy "gbur" w tezaurusie polski.

arogant · cham · ordynus · osoba · chamidło · impertynent · buc · burak · grubianin · podmiot · prostak · żłób
cham · impertynent · arogant
pogard. człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko

lp liczba pojedyncza gbur, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ze, ~ze; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~y

gbur m pers ;; declension of gbur

gbur m pers ;; declension of gbur