ekstern w słowniku polski

  • ekstern

    Znaczenia i definicje "ekstern"

    • Uczeń
    • uczy się sam, a zdaje w szkole
    • uczy się poza szkołą, zdając w niej jedynie egzamin
    • samouk, który w szkole zdaje egzaminy
    • samouk potwierdzający wiedzę komisyjnie.
    • uczy się samodzielnie
    • naucza się sam i daje się egzaminować
    • Uczy się poza szkołą, ale zdaje w niej egzaminy
    • Egzaminy zdaje w szkole, choć uczył się samodzielnie
    • student uczący się w domu
    • eksternista
    • Odbywa studia metodą samokształcenia
    • przestarz. uczeń mieszkający poza internatem
    • nie uczony
    • Uczy się w domu, a egzaminy zdaje w szkole
    • w szpitalu: lekarz przychodni
    • Uczy się samodzielnie, a egzaminy komisyjne zdaje w szkole
    • typ samouka
    • Nie chodzi do szkoły, uczy się sam
    • Uczy się samodzielnie, a w szkole tylko zdaje egzaminy
    • Samouk, który zdaje egzaminy w wybranej przez siebie szkole
    • Zdaje egzamin w szkole nie ucząc się w niej
    • Uczeń uczący się w domu, a zdający egzaminy w szkole
    • noun
      ktoś, kto uczy się poza szkołą, samodzielnie, i zalicza materiał, zdając egzaminy komisyjne
      Władysław Broniewski zdał maturę jako ekstern, po zwolnieniu z obozu.
    • noun
      uczeń, który nie mieszka w internacie
      Radek w "Syzyfowych pracach" był eksternem, bo mieszkał na stancji.

    Synonimy słowa "ekstern" w słowniku polski

    uczeń, słuchacz, eksternista to najpopularniejsze synonimy "ekstern" w tezaurusie polski.

Przykładowe zdania z " ekstern "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy