dziwo w słowniku polski

  • dziwo

    Znaczenia i definicje "dziwo"

    • Fascynuje niezwykłością
    • Maszkara
    • zjawa, straszydło
    • okrzyk wyrażający zdziwienie
    • Coś niebywałego; cudo
    • Coś zdumiewającego, cudo
    • cudactwo, kuriozum, zjawisko
    • cudo, straszydło
    • Osobliwość
    • stwór
    • Kuriozum
    • Coś osobliwego
    • Nadprzyrodzone, zdumiewające zjawisko
    • Niezwykła rzecz, zjawisko
    • Widmo
    • Coś niespotykanego, osobliwego
    • dawniej zdumiewające zjawisko, cudo
    • Dziw
    • Coś niezwykłego
    • Rzecz niezwykła
    • przedziwność, wybryk natury
    • Cudo
    • Zdumiewa
    • rzeczniepospolita
    • dziwoląg, dziwactwo
    • Monstrum
    • Dziwactwo
    • rzecz niezwykła, cudo
    • coś niepospolitego
    • Straszydło
    • straszydło, zjawa
    • Koczkodan
    • Ekscentryk
    • Straszydło albo niezwykła rzecz
    • rzecz niesłychana
    • Zjawa
    • Zdumiewająca rzecz, zjawisko
    • Niezwykła rzecz albo straszydło
    • Coś niebywałego, wprawiającego w zdumienie
    • monstrum, upiór, stwora
    • Cudak
    • wybryk natury
    • noun
      coś dziwacznego, zdumiewającego

    Synonimy słowa "dziwo" w słowniku polski

    dziwoląg, cudaczność, kuriozum to najpopularniejsze synonimy "dziwo" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja dziwo

    • Declension of dziwo
      singular plural
      nominative dziwo dziwa
      genitive dziwa dziw
      dative dziwu dziwom
      accusative dziwo dziwa
      instrumental dziwem dziwami
      locative dziwie dziwach
      vocative dziwo dziwa

Przykładowe zdania z " dziwo "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy