dzielny w słowniku polski

dzielny

Znaczenia i definicje "dzielny"

nie poddający się przeciwnościom

Sława dla dzielnej dywizji pod dowództwem generała Augereau i dla jej dowódcy!
adjective

o człowieku: wyjątkowy i silny, taki, który znosi różne trudy i przeciwności

Kochana, bądź dzielna i nie przejmuj się tak bardzo!

Twój syn był bardzo dzielny podczas badania - w ogóle nie płakał.

Dzielny mały, od trzech lat zmaga się z rakiem.
adjective

taki, który zasługuje na podziw

Jestem pod wrażeniem dzielnej postawy drużyny dziewczynek z Kluczborka.
adjective

zazwyczaj o człowieku: odważny, taki, który niczego się nie boi

Jestem dumna z mojego dzielnego syna.

Jasiek był bardzo dzielny - mimo ogromnego strachu wyprowadził młodszą siostrzyczkę z zadymionego pomieszczenia.

Ale byłeś dzielny, kiedy poszedłeś sprawdzić, co tak hałasuje na strychu, ja bym się w życiu nie odważyła tam pójść w środku nocy.

Jechaliśmy naszym dzielnym poldkiem przez te zaspy i w ogóle nie wiedzieliśmy, czy jedziemy w dobrą stronę.

mężny, odporny, nieustraszony to najpopularniejsze synonimy "dzielny" w tezaurusie polski.

tchórzliwy jest antonimem "dzielny" w tezaurusie polski.

(Adjective) Declension of dzielny

Case	Singular				Plural
Case	Personal and animate masculine	Inanimate masculine	Neuter	Feminine	Personal masculine	Neuter Feminine Non-personal masculine
Nominative Vocative	dzielny		dzielne	dzielna	dzielni	dzielne
Genitive	dzielnego			dzielnej	dzielnych
Dative	dzielnemu			dzielnej	dzielnym
Accusative	dzielnego	dzielny	dzielne	dzielną	dzielnych	dzielne
Instrumental	dzielnym			dzielną	dzielnymi
Locative	dzielnym			dzielnej	dzielnych

lp liczba pojedyncza dzielny m rodzaj męski, dzielna f rodzaj żeński, dzielne n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga dzielni Template:mos, dzielne Template:nmos
dzielny m. ( comparative dzielniejszy, superlative najdzielniejszy)

dzielny m (comparative dzielniejszy, superlative najdzielniejszy) ;; declension of dzielny