dosiebny w słowniku polski

  • dosiebny

    Znaczenia i definicje "dosiebny"

    • skierowany jeden do drugiego
    • adjective
      o człowieku, rzadziej o jakimś działającym podmiocie: taki, który skierowany jest na siebie, skupiony na sobie, nie zważa na innych, myśli wyłącznie (głównie) o sobie; egocentryczny
      Ten facet jest tak dosiebny, że da się z nim rozmawiać wyłącznie o nim samym i to z wyłączeniem jakiejkolwiek krytyki.
      Osoby dosiebne myślą przede wszystkich w kategoriach własnego interesu, własnych potrzeb, przejawiają coś na kształt łagodnej formy egoizmu.
    • adjective
      taki, który jest świadectwem lub wyrazem myślenia osoby głównie o sobie, skupienia na sobie, niezważania na innych; egocentryczny
      Daj sobie z nią spokój, nie widzisz, że kierują nią wyłącznie dosiebne impulsy?
    • adjective
      taki, który w relacji do innego ukierunkowany jest na niego, zwrócony (skierowany) w jego stronę, wchodzi w relację zwrotną; taki, który względem innego położony jest tak, że oba (lub więcej) elementy skierowane są do siebie, ku sobie
      Po 6-10 dniach na tułowiu i na dosiebnych częściach kończyn następuje wysiew licznych wykwitów.

    Antonimy słowa "dosiebny" w słowniku polski

    odsiebny jest antonimem "dosiebny" w tezaurusie polski.

    • odsiebny

      taki, który w relacji do innego ukierunkowany jest na niego, zwrócony (skierowany) w jego stronę, wchodzi w relację zwrotną; taki, który względem innego położony jest tak, że oba (lub więcej) elementy skierowane są do siebie, ku sobie

Przykładowe zdania z " dosiebny "

Dostępne tłumaczenia