dokuczać w słowniku polski

dokuczać

Znaczenia i definicje "dokuczać"

sprawiać przykrość, kłopoty lub ból

Jeśli dokucza głód, mamy przy sobie dwie lub trzy tabliczki czekolady z dużą zawartością kakao.
verb

brak danych

odmawiać posłuszeństwa, dawać się we znaki, kąsać to najpopularniejsze synonimy "dokuczać" w tezaurusie polski.

Conjugation of dokuczać impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		dokuczać
present tense	1st	dokuczam			dokuczamy
	2nd	dokuczasz			dokuczacie
	3rd	dokucza			dokuczają
	impersonal	dokucza się
past tense	1st	dokuczałem	dokuczałam		dokuczaliśmy	dokuczałyśmy
	2nd	dokuczałeś	dokuczałaś		dokuczaliście	dokuczałyście
	3rd	dokuczał	dokuczała	dokuczało	dokuczali	dokuczały
	impersonal	dokuczano
future tense	1st	będę dokuczał,będę dokuczać	będę dokuczała,będę dokuczać		będziemy dokuczali,będziemy dokuczać	będziemy dokuczały,będziemy dokuczać
	2nd	będziesz dokuczał,będziesz dokuczać	będziesz dokuczała,będziesz dokuczać		będziecie dokuczali,będziecie dokuczać	będziecie dokuczały,będziecie dokuczać
	3rd	będzie dokuczał,będzie dokuczać	będzie dokuczała,będzie dokuczać	będzie dokuczało,będzie dokuczać	będą dokuczali,będą dokuczać	będą dokuczały,będą dokuczać
	impersonal	będzie dokuczać się
conditional	1st	dokuczałbym	dokuczałabym		dokuczalibyśmy	dokuczałybyśmy
	2nd	dokuczałbyś	dokuczałabyś		dokuczalibyście	dokuczałybyście
	3rd	dokuczałby	dokuczałaby	dokuczałoby	dokuczaliby	dokuczałyby
	impersonal	dokuczano by
imperative	1st	niech dokuczam			dokuczajmy
	2nd	dokuczaj			dokuczajcie
	3rd	niech dokucza			niech dokuczają
active adjectival participle		dokuczający	dokuczająca	dokuczające	dokuczający	dokuczające
contemporary adverbial participle		dokuczając
verbal noun		dokuczanie