dodzwonić w słowniku polski

dodzwonić

Gramatyka i deklinacja dodzwonić

Conjugation of dodzwonić pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		dodzwonić
future tense	1st	dodzwonię			dodzwonimy
	2nd	dodzwonisz			dodzwonicie
	3rd	dodzwoni			dodzwonią
	impersonal	dodzwoni się
past tense	1st	dodzwoniłem	dodzwoniłam		dodzwoniliśmy	dodzwoniłyśmy
	2nd	dodzwoniłeś	dodzwoniłaś		dodzwoniliście	dodzwoniłyście
	3rd	dodzwonił	dodzwoniła	dodzwoniło	dodzwonili	dodzwoniły
	impersonal	dodzwoniono
conditional	1st	dodzwoniłbym	dodzwoniłabym		dodzwonilibyśmy	dodzwoniłybyśmy
	2nd	dodzwoniłbyś	dodzwoniłabyś		dodzwonilibyście	dodzwoniłybyście
	3rd	dodzwoniłby	dodzwoniłaby	dodzwoniłoby	dodzwoniliby	dodzwoniłyby
	impersonal	dodzwoniono by
imperative	1st	niech dodzwonię			dodzwońmy
	2nd	dodzwoń			dodzwońcie
	3rd	niech dodzwoni			niech dodzwonią
passive adjectival participle		dodzwoniony	dodzwoniona	dodzwonione	dodzwonieni	dodzwonione
anterior adverbial participle		dodzwoniwszy
verbal noun		dodzwonienie

dodzwonić perf. (first-person sg dodzwonię, second-person sg dodzwonisz, imperative dodzwoń)

Odmiana Odmieniaj