dobroć w słowniku polski

  • dobroć

    Znaczenia i definicje "dobroć"

    • cecha postępowania odznaczająca się życzliwością
      Rozwijaj pełną miłości dobroć względem wszystkich istot, bez rozróżniania.
      Lecz ja, o Panie, ślę moją modlitwę do Ciebie, / w czasie łaskawości, o Boże; / wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, / w zbawczej Twej wierności!
    • cecha tego, co jest dobre
      Młodsza córka, która była wiernym portretem swojego ojca pod względem swojej dobroci i prawości, oprócz tego była jedną z najpiękniejszych dziewcząt, które można było znaleźć.
    • fiz. wielkość charakteryzująca ilościowo układ rezonansowy;
    • noun
      cecha osób kierujących się życzliwością, pomocnością, otwartością
      Swoją dobrocią zaskarbił sobie sympatię wszystkich mieszkańców osiedla.
      Jurek to uosobienie dobroci.
    • noun
      wielkość charakteryzująca ilościowo układ rezonansowy

    Synonimy słowa "dobroć" w słowniku polski

    dzielność, uczynność, cnota to najpopularniejsze synonimy "dobroć" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja dobroć

    • dobroć f ;; declension of dobroć
      singular
      nominative dobroć
      genitive dobroci
      dative dobroci
      accusative dobroć
      instrumental dobrocią
      locative dobroci
      vocative dobroci

Przykładowe zdania z " dobroć "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy