czerep w słowniku polski

czerep

Znaczenia i definicje "czerep"

anat. czaszka
anat. głowa
przen. liche naczynia garncarskie
techn. w technologii ceramicznej: wytrzymały mechanicznie produkt wypiekania uformowanej masy ceramicznej
wojsk. odłamek bomby, granatu lub pocisku
przen. szczątki, ruiny
gw. ( Bukowina) dachówka
noun

czaszka, szkielet głowy

Na najwyższej półce w sali od biologii stały czerepy różnych zwierząt.
noun

korpus, zasadnicza część bomby lub granatu, wypełniona materiałami wybuchowymi

Podczas kopania fundamentów pod nową plombę na ul. Traugutta znaleziono czerep bomby lotniczej, który natychmiast został przetransportowany przez saperów na poligon i zdetonowany.
noun

kawałeczek rozbitego, zniszczonego naczynia
noun

skorupa ceramiczna, stanowiąca właściwą ściankę przedmiotu; wypalona, lecz nie szkliwiona i nie malowana

Goły czerep będący gotowym produktem charakterystyczny jest dla naczyń ceramicznych ludów pierwotnych (np. ceramika siwa) oraz niektórych kultur wiejskich Polski (np. ceramika iłżecka).
noun

głowa, łeb, pała

Puknij się w czerep!

Wszędzie cię poznam po tym rudym czerepie.

Najchętniej walnąłbym go czymś ciężkim w ten zarozumiały, podstępny czerep.
noun

czapa, coś, co ma półkolisty kształt (jak sklepienie czaszki), coś, co przypomina czerep

Odkręcił blaszany czerep i zajrzał do środka.

Strącił siny czerep dżdżu, który opadł chmurą.
noun

głowa - siedlisko rozumu

Zaraz mi czerep pęknie od czytania tych bzdur.

Ona ma kompletnie pusty czerep.

głowa, część ciała, kiepełe to najpopularniejsze synonimy "czerep" w tezaurusie polski.

głowa · część ciała · kiepełe · globus · łepetyna · makówka · łeb · czaszka · latarnia · skorupa
czaszka
czaszka, szkielet głowy
skorupa
kawałeczek rozbitego, zniszczonego naczynia
łeb · czacha · pała
głowa, łeb, pała
intelekt · rozum · mózg · głowa · łeb
głowa - siedlisko rozumu

czerep m inan ;; declension of czerep