czarownica w słowniku polski

czarownica

Znaczenia i definicje "czarownica"

w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia

Najkrótsza noc w roku to tradycyjne święto czarownic.

Rzuciwszy urok czarownica rechocząc odleciała na miotle.
pot. przen. kobieta stara, brzydka, złośliwa
noun

kobieta posiadająca moc rzucania czarów, uroków, zajmująca się magią

Czarownice miały swoje rytuały i bano się ich mocy.

Czarownica rzuciła na niego urok, przez który jego skóra pokryła się wrzodami, a on sam zaczął w przerażającym tempie chudnąć.
noun

o kobiecie niesympatycznej, starej, brzydkiej, złośliwej

Czarownica zrobiła nam dzisiaj niezapowiedzianą kartkówkę.

Pcha się do nas z walizkami ta stara czarownica.

baba jaga, jędza, wiedźma to najpopularniejsze synonimy "czarownica" w tezaurusie polski.

baba jaga · jędza · wiedźma · strzyga
wiedźma · Baba-Jaga · baba-jaga · jędza · reg. śl. heksa
w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia
brzydula
pot. przen. kobieta stara, brzydka, złośliwa
wiedźma
kobieta posiadająca moc rzucania czarów, uroków, zajmująca się magią
wiedźma
o kobiecie niesympatycznej, starej, brzydkiej, złośliwej

czarownica f.
lp liczba pojedyncza czarownic|a, czarownicy, czarownicy, czarownicę, czarownicą, czarownicy, czarownico; lm liczba mnoga czarownice, czarownic, czarownicom, czarownice, czarownicami, czarownicach, czarownice

(Noun) declension of czarownica

czarownica f ;; declension of czarownica