chrapać w słowniku polski

chrapać

Znaczenia i definicje "chrapać"

oddychać w trakcie snu charcząc

Nie zmrużyłem oka całą noc, bo sąsiad donośnie chrapał.
żart. spać

Zajrzałam do sypialni, ale chrapałeś tak słodko, że ciebie nie budziłam.
o ludziach: rzęzić jakby chrapiąc
o zwierzętach: parskać jakby chrapiąc

Konie chrapały i wyprężone ich nogi silnie biły kopytami w twardą drogę, żeby się na niej utrzymać.
verb

ciężko oddychać podczas snu, brać wdechy, którym towarzyszy wibrowanie języczka i podniebienia miękkiego oraz charakterystyczny dźwięk

Ocenia się, że około 30% dorosłych ludzi chrapie.

Józek tak głośno chrapie, że ja nie mogę przy nim spać.
verb

charczeć, chrząkać, rzęzić

Ona ma jakiegoś polipa w nosie i okropnie chrapie, kiedy czasem bierze oddech, zwłaszcza jak mówi podwyższonym głosem.
verb

o niektórych zwierzętach (o większości ssaków kopytnych): prychać, parskać, wypuszczać powietrze paszczą i nozdrzami z charakterystycznym dźwiękiem

Koń chrapał, pienił się i rzucał łbem.
verb

spać, niekoniecznie faktycznie chrapiąc

O tej porze już wszystkie dzieci smacznie chrapią.

śnić, drzemać, spać to najpopularniejsze synonimy "chrapać" w tezaurusie polski.

(Verb) Conjugation of chrapać imperf

		singular			plural
	pers.	m.	f.	n.	personal m.	f. / n. / non-personal m.
infinitive		chrapać
present tense	1st	chrapię			chrapiemy
	2nd	chrapiesz			chrapiecie
	3rd	chrapie			chrapią
past tense	1st	chrapałem	chrapałam		chrapaliśmy	chrapałyśmy
	2nd	chrapałeś	chrapałaś		chrapaliście	chrapałyście
	3rd	chrapał	chrapała	chrapało	chrapali	chrapały
future tense	1st	będę chrapał¹	będę chrapała¹		będziemy chrapali¹	będziemy chrapały¹
	2nd	będziesz chrapał¹	będziesz chrapała¹		będziecie chrapali¹	będziecie chrapały¹
	3rd	będzie chrapał¹	będzie chrapała¹	będzie chrapało¹	będą chrapali¹	będą chrapały¹
conditional	1st	chrapałbym	chrapałabym		chrapalibyśmy	chrapałybyśmy
	2nd	chrapałbyś	chrapałabyś		chrapalibyście	chrapałybyście
	3rd	chrapałby	chrapałaby	chrapałoby	chrapaliby	chrapałyby
imperative	1st	—			chrapmy
	2nd	chrap			chrapcie
	3rd	niech chrapie			niech chrapią
active adjectival participle		chrapiący	chrapiąca	chrapiące	chrapiący	chrapiące
present adverbial participle		chrapiąc
verbal noun		chrapanie
¹ or: będę chrapać, będziesz chrapać etc.

chrapać impf ;; Conjugation of chrapać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		chrapać
present tense	1st	chrapię			chrapiemy
	2nd	chrapiesz			chrapiecie
	3rd	chrapie			chrapią
past tense	1st	chrapałem	chrapałam		chrapaliśmy	chrapałyśmy
	2nd	chrapałeś	chrapałaś		chrapaliście	chrapałyście
	3rd	chrapał	chrapała	chrapało	chrapali	chrapały
future tense	1st	będę chrapał¹	będę chrapała¹		będziemy chrapali¹	będziemy chrapały¹
	2nd	będziesz chrapał¹	będziesz chrapała¹		będziecie chrapali¹	będziecie chrapały¹
	3rd	będzie chrapał¹	będzie chrapała¹	będzie chrapało¹	będą chrapali¹	będą chrapały¹
conditional	1st	chrapałbym	chrapałabym		chrapalibyśmy	chrapałybyśmy
	2nd	chrapałbyś	chrapałabyś		chrapalibyście	chrapałybyście
	3rd	chrapałby	chrapałaby	chrapałoby	chrapaliby	chrapałyby
imperative	1st	—			chrapmy
	2nd	chrap			chrapcie
	3rd	niech chrapie			niech chrapią
active adjectival participle		chrapiący	chrapiąca	chrapiące	chrapiący	chrapiące
contemporary adverbial participle		chrapiąc
verbal noun		chrapanie
¹ or: będę chrapać, będziesz chrapać etc.