butny w słowniku polski

  • butny

    Znaczenia i definicje "butny"

    • książk. hardy, bezczelnie stawiający na swoim
      Matka mówi o tym ze łzami w oczach, że traciła kontakt z córką, z którą do niedawna jeszcze miała całkiem dobre relacje. Pyskowała, stawała się butna, arogancka, kłamała, była opryskliwa.
    • adjective
      hardy, nieuznający autorytetów, bardzo pewny siebie i okazujący to wobec innych
      Tomek to butny chłopak - poradzi sobie w życiu.
      Syn Renaty jest wyjątkowo butny, a ona kompletnie sobie z nim nie radzi.
      Nie bądź taki butny, życie utrze ci jeszcze nosa!
      Był do tego stopnia butny, że trudno sobie nawet wyobrazić tak zuchwałe zachowanie.
    • adjective
      wyniosły, wyrażający czyjąś butę
      Dzięki butnemu spojrzeniu miał dużą łatwość w oczarowywaniu ludzi.
      Wydał mi polecenia z butnym uśmiechem i przekonaniem o swojej wyższości nade mną.
      Jego butny uśmiech i czarujące spojrzenie złamały wiele kobiecych serc.
      Jeśli jeszcze raz coś mi odpyskuje z tym butnym uśmieszkiem, obiję mu pysk.
      Z butnym uśmiechem położył przede mną swoje kolokwium, skądinąd świetnie napisane.

    Synonimy słowa "butny" w słowniku polski

    władczy, nonszalancki, kpiący to najpopularniejsze synonimy "butny" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "butny" w słowniku polski

    skromny, ugodowy to najlepsze antonimy "butny" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja butny

    • Declension of butny
      case singular plural
      masculine personal/animate masculine inanimate neuter feminine virile nonvirile
      nominative, vocative butny butne butna butni butne
      genitive butnego butnej butnych
      dative butnemu butnym
      accusative butnego butny butne butną butnych butne
      instrumental butnym butnymi
      locative butnej butnych

Przykładowe zdania z " butny "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy