burka w słowniku polski

  • Burka

    Znaczenia i definicje "burka"

    • w czasie rządów talibów w Afganistanie była obowiązkowym strojem
    • afgańska: strój zakrywający całe ciało w tym oczy zakryte siatką umożliwiającą widzenie
    • długie, obszerne okrycie wierzchnie w formie peleryny z kapturem używane dawniej podczas podróży
    • dawna peleryna z kapturem
    • nieprzezroczyste nakrycie głowy, noszone dodatkowo przez muzułmanki
    • strój Afganki
    • Okrycie męskie długie, z kapturem
    • Okrycie budrysa
    • wierzchnie okrycie męskie w formie peleryny
    • wierzchnie okrycie męskie bez rękawów, używane jako uzupełnienie stroju rycerskiego
    • Okrycie wierzchnie w formie peleryny z grubego sukna lub filcu, długie, obszerne
    • peleryna z kapturem
    • opończa z kapturem Tatarów krymskich
    • muzułmanki przestrzegające purdah oprócz chusty noszą nieprzejrzyste przykrycia głowy
    • okrycie męskie w formie peleryny
    • podobnie do nikabu zasłania całą głowę oprócz małego obszaru wokół oczu
    • nieprzejrzyste przykrycia głowy noszone oprócz chusty przez muzułmanki
    • długie obszerne okrycie wierzchnie w formie peleryny z kapturem
    • noun
      potomkini kolonistów holenderskich osiadła w Afryce Południowej
  • burka

    Znaczenia i definicje "burka"

    • wywodzący się z Afganistanu element stroju noszonego przez nieliczne muzułmanki, zasłaniający całą głowę oprócz niewielkiego obszaru wokół oczu (czasem z siatką w tym miejscu) lub całe ciało;
      Podczas rządów Talibów w Afganistanie burka była obowiązkowym strojem kobiet.
    • hist. długie okrycie wierzchnie z grubego, ciemnego sukna lub filcu, mające postać peleryny z kapturem, używane podczas podróży;
    • noun
      rodzaj nieprzezroczystego przykrycia głowy, noszonego dodatkowo oprócz chusty przez muzułmanki przestrzegające purdah
      Kobiety w niektórych społeczeństwach muzułmańskich lub ich częściach są zobowiązane do noszenia burki na skutek konserwatywnego sposobu odczytywania idei hidżabu z Koranu.

    Gramatyka i deklinacja burka

    • lp  liczba pojedyncza bur|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm  liczba mnoga ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki
    • burka f.
    • (Noun)     declension of burka
      singular plural
      nominative burka burki
      genitive burki burek
      dative burce burkom
      accusative burkę burki
      instrumental burką burkami
      locative burce burkach
      vocative burko burki
    • burka f ;; declension of burka
      singular plural
      nominative burka burki
      genitive burki burek
      dative burce burkom
      accusative burkę burki
      instrumental burką burkami
      locative burce burkach
      vocative burko burki

Obrazy z "burka"

Przykładowe zdania z " burka "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy