blindaż w słowniku polski

  • blindaż

    Znaczenia i definicje "blindaż"

    • wojsk. drewniana, drewniano-ziemna później też blaszana lub betonowa osłona schronu, okopów albo innych fortyfikacji, chroniąca przed ostrzałem
      „Nadto «Nouvelliste de Rouen» donosi, iż wydano rozkazy nie tylko uzbrojenia wybrzeży, ale nadto zbudowania blindaży mogących wytrzymać uderzenia kuli i bomby.”.
      „Inż. Bułgarow (..) opowiadał (...): Forty wewnętrzne są w Porcie Artura osłonione blindażami, które nadto okryte są workamiz ziemią i grubą blachą. Raz tylko jeden 6-calowe pociski japońskie przebiły blindaże i pękły wewnątrz domu firmy «Kunst i Albers».
      „W obawie, że nie zdążą w porę usunąć się z niebezpiecznego terenu, maruderzy owi ukryli się w pobliskim «blindażu», t. j. dole ziemnym, oszalowanym deskami, z dość wysokim nasypem. «Blindaż» taki służy za schronienie żołnierzom, obserwującym skuteczność strzałów, oraz jako skład różnych narzędzi pomocniczych; kulom dział polowych, więc mniejszego kalibru, może on stawić opór skuteczny, natomiast nie jest w możności oprzeć się ciężkim pociskom dział fortecznych.”
    • daw. wojsk. schron
      Pan Prezydent zwiedził ruiny i wszedł do jednego z pozostałych z czasów wojny schronów betonowych (blindaży), ukrytych wśród zwalisk.
    • daw. wojsk. dodatkowe stalowe opancerzenie okrętu lub pojazdu
    • futrowanie, obicie ścian zrobione z desek
    • noun
      drewniany lub blaszany daszek nad okopem, przykryty faszyną i ziemią, zabezpieczający żołnierzy przed padającymi z góry kulkami szrapnelowymi i odłamkami granatów
    • noun
      stalowa osłona okrętu bojowego

    Gramatyka i deklinacja blindaż

    • Declension of blindaż
      singular plural
      nominative blindaż blindaże
      genitive blindażu blindaży
      dative blindażowi blindażom
      accusative blindaż blindaże
      instrumental blindażem blindażami
      locative blindażu blindażach
      vocative blindażu blindaże
  • Blindaż

Przykładowe zdania z " blindaż "