bezbronny w słowniku polski

bezbronny

Znaczenia i definicje "bezbronny"

nie mający broni i możliwości obrony, obronienia się

Ciałem detektywa wstrząsnął lekki dreszcz. Ktoś buszował w apartamencie, podczas gdy on był praktycznie bezbronny.
adjective

niedysponujący bronią, pozbawiony arsenału niezbędnego do skutecznej obrony; taki, który nie jest w stanie efektywnie przeciwstawić się atakowi

Okazało się, że nie mamy sprzętu do walki - jesteśmy całkowicie bezbronni.

Rzeczywistość brutalnie zweryfikowała buńczuczne deklaracje rządzących: w obliczu faktycznej agresji kraj okazał się bezbronny.
adjective

niemający broni, nietrzymający oręża
adjective

świadczący o czyjejś bezbronności

W bezbronnych oczach tliła się jeszcze nadzieja na ratunek, ale nic nie było w stanie zatrzymać mordercy.

Bezbronne spojrzenie ofiary zachęciło złoczyńcę do gwałtu.
adjective

taki, który nie może lub nie potrafi się bronić

Mała dziewczynka była zupełnie bezbronna, nie miała żadnych szans, gdy napadł na nią uzbrojony mężczyzna.

Trzeba nie mieć serca, żeby zaatakować bezbronnego staruszka.

Okrutny zbir napadł na bezbronne dziecko.

Wobec jego zalotów była całkowicie bezbronna; wkrótce zostali parą.

bezradny, bezsilny to najpopularniejsze synonimy "bezbronny" w tezaurusie polski.

Declension of bezbronny

lp liczba pojedyncza bezbronny m rodzaj męski, bezbronna f rodzaj żeński, bezbronne n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga bezbronni Template:mos, bezbronne Template:nmos