bekon w słowniku polski

  • bekon

    Znaczenia i definicje "bekon"

    • spoż. odpowiednio przygotowana półtusza z młodego tucznika (lub jej część)
    • kulin. wędzonka z bekonu
      Na śniadanie jemy zwykle jajka na bekonie.
    • zootechn. tucznik przeznaczony na półtusze i wędzonkę
    • noun
      podsmażony, pokrojony w cienkie plasterki (małe kawałki) boczek
    • noun
      tłusty tucznik lub jego tusza (można tak powiedzieć o świni, gdy ona żyje oraz gdy jest martwa - o jej ciele)

    Synonimy słowa "bekon" w słowniku polski

    mięso, mięcho, boczek to najpopularniejsze synonimy "bekon" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja bekon

    • (Noun)     declension of bekon
      singular plural
      nominative bekon bekony
      genitive bekonu bekonów
      dative bekonowi bekonom
      accusative bekon bekony
      instrumental bekonem bekonami
      locative bekonie bekonach
      vocative bekonie bekony
    • bekon m.
    • bekon m inan ;; declension of bekon
      singular plural
      nominative bekon bekony
      genitive bekonu bekonów
      dative bekonowi bekonom
      accusative bekon bekony
      instrumental bekonem bekonami
      locative bekonie bekonach
      vocative bekonie bekony

Obrazy z "bekon"

Przykładowe zdania z " bekon "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy