barwnik w słowniku polski

barwnik

Znaczenia i definicje "barwnik"

substancja służąca do barwienia innych rzeczy

Ten sok zawiera sztuczne barwniki.

Jest to gotowa do kładzenia masa szpachlowa, do której dodaje się barwniki w płynie. Kładzie się kilka kolejnych warstw w różnych kolorach, a na końcu blichuje się i szlifuje – aż do uzyskania efektu marmuru.
substancja barwna pochodzenia naturalnego lub otrzymywana syntetycznie, mająca właściwość trwałego barwienia różnego rodzaju materiałów, jak włókien naturalnych, sztucznych, skóry, futer, papieru, artykułów spożywczych i in.
noun

substancja nadająca barwę innej substancji pozbawionej barwy (przezroczystej, białej lub szarej) lub też zmieniająca barwę substancji posiadającej już jakąś barwę

Rozpowszechnione naturalne barwniki to np. hemoglobina – czerwony barwnik krwi, chlorofile – zielone barwniki roślinne.

materiał, surowiec, pigment to najpopularniejsze synonimy "barwnik" w tezaurusie polski.

Declension of barwnik