banan w słowniku polski

  • banan

    Znaczenia i definicje "banan"

    • bot. roślina z rodziny bananowatych;
      Mijaliśmy plantacje bananów.
    • spoż. owoc banana , podłużny, zazwyczaj żółty
      Na obiad zjedliśmy pieczone banany.
    • środ. młody człowiek prowadzący „bananowy”, beztroski tryb życia
    • pot. szeroki i szczery uśmiech
    • środ. fryzj. kok francuski [potrzebne źródło]
    • środ. uczn. penis
    • środ. pałka policyjna
    • noun
      młody człowiek postrzegany jako darmozjad, wykorzystujący pozycję majątkową swoich rodziców, przedstawiciel tzw. "bananowej młodzieży" (głównie w czasach PRL, w których piętnowano taką postawę, ale określenia używa się też wobec współczesnej młodzieży)
      Nie zachowuj się jak banan, tylko odetnij w końcu pępowinę i jedź z nami na truskawki do Norwegii, zarobisz trochę własnych pieniędzy.
      Pieniądze tego banana nie robią na mnie wrażenia.
      Sorry, dla mnie Marcin z tą swoją furą, imprezkami i żółtymi rurkami jest tylko kolejnym bananem, który nie ma pojęcia o życiu.
    • noun
      Musa – rodzaj roślin z rodziny bananowatych; wspólna nazwa dla przedstawicieli ok. 80 gatunków w obrębie rodzaju
      Podobno czasem w delikatesach można kupić kwiat banana - słyszałem, że nie tylko owoce są smaczne, z kwiatu można podobno zrobić dobrą sałatkę.
    • noun
      popularny żółty egzotyczny owoc o wydłużonym kształcie; owoc (niesucha torebka, uznawana czasem za jagodę) banana zwyczajnego
      Banany za komuny to był rarytas, kosztowały krocie.
      Podobno końcówek od bananów nie powinno się jeść, bo można się rozchorować.
      Janek robi bardzo dobre ciasto z bananami i bitą śmietaną.
    • noun
      szeroki uśmiech, uśmiech od ucha do ucha
      Gdy odbierała nagrodę, ogromny banan pojawił się na jej twarzy.
      Jak zobaczyła go na drugim końcu peronu, od razu miała banana na twarzy.
      Musiałbyś widzieć, jakiego miał banana na twarzy, kiedy stamtąd wychodził.
    • noun
      żartobliwie: dorobkiewicz
      Taki z niego jest zarozumialec i banan, że nikt poza pustymi lalami nie chce się z nim zadawać.
      Gdy widział tych bananów, wracając z pracy, strasznie się irytował.
      Maciek? To pozer, donżuan i banan, który myśli, że jak się dorobił, to każda będzie jego.
    • owoc tej rośliny, podłużny, zazwyczaj żółty
    • pot. uśmiech

    Synonimy słowa "banan" w słowniku polski

    bananowiec, bananowiec, rogal to najpopularniejsze synonimy "banan" w tezaurusie polski.

    • bananowiec

      środ. młody człowiek prowadzący „bananowy”, beztroski tryb życia

    • bananowiec

      młody człowiek postrzegany jako darmozjad, wykorzystujący pozycję majątkową swoich rodziców, przedstawiciel tzw. "bananowej młodzieży" (głównie w czasach PRL, w których piętnowano taką postawę, ale określenia używa się też wobec współczesnej młodzieży)

    • rogal

      szeroki uśmiech, uśmiech od ucha do ucha

    Gramatyka i deklinacja banan

    • banan m.
    • lp  liczba pojedyncza banan|, ~a, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm  liczba mnoga banan|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y lp  liczba pojedyncza banan|, ~a, ~owi, ~/~a, ~em, ~ie, ~ie; lm  liczba mnoga banan|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y lp  liczba pojedyncza banan|, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie; lm  liczba mnoga banan|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
    • (Noun)     declension of banan
      singular plural
      nominative banan banany
      genitive banana bananów
      dative bananowi bananom
      accusative banan/banana banany
      instrumental bananem bananami
      locative bananie bananach
      vocative bananie banany
    • banan m anim ;; declension of banan
      singular plural
      nominative banan banany
      genitive banana bananów
      dative bananowi bananom
      accusative banan/banana banany
      instrumental bananem bananami
      locative bananie bananach
      vocative bananie banany
  • Banan

Obrazy z "banan"

Przykładowe zdania z " banan "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy