błazen w słowniku polski

  • błazen

    Znaczenia i definicje "błazen"

    • hist. zawodowy nadworny żartowniś i prześmiewca zabawiający króla;
      Tylko błaznowi wolno żartować z króla.
    • przen. ktoś, kto jest przesadnie wesoły lub nadmiernie dowcipkuje
      Jacek to klasowy błazen i kawalarz.
    • noun
      głupek, ktoś, kto robi z siebie pajaca
      Nie patrz teraz na Marcina, bo znowu robi z siebie błazna, żeby zwrócić twoją uwagę.
      Grzesiek to błazen i zrobi teraz wszystko, żeby zyskać popularność.
      Co za błazen! Wskoczył w ubraniu do fontanny!
    • noun
      klaun, artysta cyrkowy rozśmieszający publiczność
    • noun
      na dawnych dworach królewskich i wielkopańskich: człowiek zawodowo bawiący, rozweselający innych
    • hist. historia, historyczny, historycznie zawodowy nadworny żartowniś i prześmiewca zabawiający króla;

    Synonimy słowa "błazen" w słowniku polski

    komediant, głuptas, pajac to najpopularniejsze synonimy "błazen" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "błazen" w słowniku polski

    kat, smutas to najlepsze antonimy "błazen" w tezaurusie polski.

    • kat

      hist. zawodowy nadworny żartowniś i prześmiewca zabawiający króla;

    • smutas

      przen. ktoś, kto jest przesadnie wesoły lub nadmiernie dowcipkuje

    Gramatyka i deklinacja błazen

    • Declension of błazen
      singular plural
      nominative błazen błazny/błaźni
      genitive błazna błaznów
      dative błaznowi błaznom
      accusative błazna błaznów
      instrumental błaznem błaznami
      locative błaźnie błaznach
      vocative błaźnie błazny/błaźni
    • lp  liczba pojedyncza błaz|en, błazna, błaznowi, błazna, błaznem, błaźnie, błaźnie; lp  liczba pojedyncza błaźni / błazny, błaznów, błaznom, błaznów, błaznami, błaznach, błaźni / błazny
  • Błazen

Obrazy z "błazen"

Przykładowe zdania z " błazen "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy