bąbel w słowniku polski

  • bąbel

    Znaczenia i definicje "bąbel"

    • coś nabrzmiałego, wypełnionego płynem lub gazem
      Ale ci wyrósł bąbel na ramieniu!
    • med. kliniczne określenie tworu powstałego na skórze zazwyczaj w wyniku skórnej reakcji alergicznej
    • pieszcz. o małym dziecku
    • techn. próżnia w odlewie
    • noun
      niewielka, kulista bańka, zawierająca jakąś lotną substancję, np. powietrze, która tworzy się w innej substancji, np. cieczy lub odlewie
      W wielkim akwarium, które stało u nich w salonie, bulgotały bąble powietrza.
    • noun
      o małym dziecku; słowo pieszczotliwe, żartobliwe, o pozytywnym zabarwieniu
      Patrz, jaki słodki bąbel!
      Małe bąble mają nawet swój teatr w dziecięcym domu kultury.
    • noun
      rodzaj niewielkiej wypukłości na ciele, która jest wypełniona płynem i powstaje w wyniku oparzenia skóry lub odciśnięcia jej
      Przez te niewygodne buty zrobił mi się na pięcie okropny bąbel.

    Synonimy słowa "bąbel" w słowniku polski

    pęcherz, pęcherz, pęcherz to najpopularniejsze synonimy "bąbel" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja bąbel

    • bąbel m inan (diminutive bąbelek) ;; declension of bąbel
      singular plural
      nominative bąbel bąble
      genitive bąbla bąbli
      dative bąblowi bąblom
      accusative bąbel bąble
      instrumental bąblem bąblami
      locative bąblu bąblach
      vocative bąblu bąble
    • bąbel m pers

Przykładowe zdania z " bąbel "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy