bóg w słowniku polski

  • bóg

    Znaczenia i definicje "bóg"

    • rel. według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);
      W mitologii greckiej bogowie mieli po kilka żon.
    • przen. człowiek bezkrytycznie uwielbiany, wielbiony
    • noun
      bóg innych niż powszechnie uznawane religii; bóstwo, bożek
    • noun
      coś otaczanego czcią
      Smutno mi, gdy widzę tych ludzi, którzy zrobili sobie z telewizora boga.
      Gdy pieniądz stał się ich bogiem, zapomnieli, co to znaczy być ludźmi.
      Współcześni uczynili boga z pieniędzy.
    • noun
      osoba o nieprzeciętnych umiejętnościach, silna (np. umysłowo, majątkowo, na ciele) lub o niezwykłej, uprzywilejowanej pozycji społecznej
      Ten zawodnik to bóg piłki nożnej - w całej historii tego sportu nie było nikogo lepszego.
      Dla mojego Marka szef jest bogiem, a w rzeczywistości to kawał drania.
      Karol to prawdziwy matematyczny bóg - wszystko potrafi obliczyć.
      Wiele osób zaślepionych jego charyzmą traktuje go jak boga.
      Grzesiek chwali się, że jest bogiem seksu.

    Synonimy słowa "bóg" w słowniku polski

    Najwyższy, bóstwo, Wszechmogący to najpopularniejsze synonimy "bóg" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "bóg" w słowniku polski

    diabeł, belzebub, lucyfer to najlepsze antonimy "bóg" w tezaurusie polski.

    • diabeł · belzebub · lucyfer

      rel. według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

    Gramatyka i deklinacja bóg

    • (Noun)     declension of bóg
      singular plural
      nominative bóg bogowie
      genitive boga bogów
      dative bogowi bogom
      accusative boga bogów
      instrumental bogiem bogami
      locative bogu bogach
      vocative boże bogowie
    • lp  liczba pojedyncza bóg, boga, bogowi, boga, bogiem, bogu, boże; lm  liczba mnoga bogowie, bogów, bogom, bogów, bogami, bogach, bogowie
    • bóg m.
    • bóg m pers (diminutive bożek, feminine bogini) ;; declension of bóg
      singular plural
      nominative bóg bogowie
      genitive boga bogów
      dative bogu/bogowi bogom
      accusative boga bogów
      instrumental bogiem bogami
      locative bogu bogach
      vocative boże bogowie
  • Bóg

    Znaczenia i definicje "bóg"

    • rel. bóg w religii monoteistycznej;
      Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga. (Mt 22:21, BT)
      Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga.
    • st.pol. dawca dobrobytu
    • noun
      istota najwyższa i stwórca w religiach monoteistycznych

    Synonimy słowa "bóg" w słowniku polski

    Alfa i Omega, Pan, Pan Bóg to najpopularniejsze synonimy "bóg" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja bóg

    • Bóg m.
    • lp  liczba pojedyncza Bóg, Boga, Bogu, Boga, Bogiem, Bogu, Boże; blm  bez liczby mnogiej
    • (Proper noun)
      Singular only
      Nominative Bóg
      Genitive Boga
      Dative Bogu
      Accusative Boga
      Instrumental Bogiem
      Locative Bogu
      Vocative Boże
    • Bóg m ;; declension of Bóg
      singular
      nominative Bóg
      genitive Boga
      dative Bogu
      accusative Boga
      instrumental Bogiem
      locative Bogu
      vocative Boże

Przykładowe zdania z " bóg "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy