artefakt w słowniku polski

artefakt

Znaczenia i definicje "artefakt"

antrop. przedmiot wykonany ludzką ręką;

Znalezisko kości mamuta otaczały krzemienne artefakty.
biol. med. struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;

W wyniku przypadkowych ruchów kabli na wykresie EEG pojawił się artefakt.
inform. fot. wada w oglądanym obrazie bądź słyszanym dźwięku będąca skutkami ubocznym zastosowania algorytmu kompresji;

Pogorszenie jakości jest jednak zauważalne przy dokładniejszym przyjrzeniu się zdjęciu – zwłaszcza w powiększeniu, gdyż kompresja JPEG powoduje powstawanie wokół ostrych krawędzi charakterystycznych plamek zwanych artefaktami. (z Wikibooks)
noun

przedmiot, zdarzenie lub sztuczny wytwór
noun

struktura tkanki lub komórki, która powstała w procesie przygotowywania danego preparatu, nieistniejąca faktycznie w żywym organizmie
noun

w informatyce: wada będąca skutkiem ubocznym zastosowania algorytmów
noun

w psychologii: niepożądany czynnik, ujawniający się w trakcie badań empirycznych, zniekształcający przedmiot badań; wnoszący do badań coś, co realnie nie istnieje
noun

w radiologii: cień, echo fałszywe, nieodpowiadające żadnej strukturze anatomicznej

Artefakt zwykle jest skutkiem niedoskonałości technicznej aparatu diagnostycznego.

sztuczny wytwór, twór, obiekt fizyczny to najpopularniejsze synonimy "artefakt" w tezaurusie polski.

sztuczny wytwór · twór · obiekt fizyczny
zaburzenie
biol. med. struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
przedmiot kultury materialnej
przedmiot wykonany ludzką ręką;
wytwór
przedmiot, zdarzenie lub sztuczny wytwór

Declension of artefakt

lp liczba pojedyncza ~|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm liczba mnoga ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty