anarchia w słowniku polski

anarchia

Znaczenia i definicje "anarchia"

forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;
pot. chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności

Ingerencje Wietnamu w sprawy wewnętrzne kraju w XV w. oraz zakończone klęską wojny z Birmą w XVI w. (...) doprowadziły Laos do anarchii.
noun

stan braku kontroli prawnej; stan panującecj anarchii, chaosu i bezładu, szczególnie w państwie
noun

stan, w którym wykonujący jakąś czynność nie liczy się z innymi, opiera się tylko na własnym zdaniu; brak karności zwłaszcza w odniesieniu do zwierzchników lub innych członków jakiegoś zespołu

bezprawie, nieład, bezhołowie to najpopularniejsze synonimy "anarchia" w tezaurusie polski.

bezprawie · nieład · bezhołowie · rozprzężenie · bezrząd · bezład · wolność absolutna
bezrząd · bezprawie
forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;
rozprężenie · rozprzężenie · pot. bezhołowie · wolna amerykanka
pot. chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności
bezprawie · samowola · bezkarność · bezkrólewie · swawola · bezład · nierząd · samowolność · bezrząd · anarchiczność
stan braku kontroli prawnej; stan panującecj anarchii, chaosu i bezładu, szczególnie w państwie
samowolka · sobiepaństwo · samowola
stan, w którym wykonujący jakąś czynność nie liczy się z innymi, opiera się tylko na własnym zdaniu; brak karności zwłaszcza w odniesieniu do zwierzchników lub innych członków jakiegoś zespołu

hierarchia, porządek, dyscyplina to najlepsze antonimy "anarchia" w tezaurusie polski.

hierarchia · porządek · dyscyplina
pot. chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności

(Noun) declension of anarchia

lp liczba pojedyncza anarchi|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm liczba mnoga ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
anarchia f ;; declension of anarchia
singular
nominative anarchia
genitive anarchii
dative anarchii
accusative anarchię
instrumental anarchią
locative anarchii
vocative anarchio