Wiek w słowniku polski

wiek

Znaczenia i definicje "Wiek"

czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło

W jakim jesteś wieku?
sto lat;

W XVI wieku Polska i Litwa przeżyły szczególny rozkwit.
D. lm od: wieko
pewna charakterystyczna epoka

W walce o władzę Japonia wkroczyła w wiek wojen domowych zwanych okresem wojen prywatnych.
Okres 100 lat.
przeciąg czasu od urodzenia człowieka lub zwierzęcia do danej chwili lub do śmierci; liczba lat od wykiełkowania rośliny (zwłaszcza drzewa) do chwili obecnej lub do jej obumarcia; liczba lat przeżytych; czas istnienia czegoś
noun

długość życia lub istnienia czegoś

Niegrzecznie jest pytać kobiety o wiek.
noun

jednostka geochronologiczna, trwająca od kilkuset tysięcy do kilkunastu milionów lat

Odpowiednikiem wieku w skali chronostratygraficznej jest piętro.
noun

okres znamienny ze względu na coś

To był złoty wiek medycyny.

Można powiedzieć, że XIX stulecie było wiekiem pary.
noun

stulecie, 100 lat

W XIX wieku kobiety pomału zaczęły rezygnować z gorsetów.
czas, jaki ktoś już przeżył

trwanie, czas, okres to najpopularniejsze synonimy "Wiek" w tezaurusie polski.

(Noun) declension of wiek

wiek m.
lp liczba pojedyncza wiek|, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm liczba mnoga wiek|i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i

wiek m inan ;; declension of wiek