Prosta w słowniku polski

prosta

Znaczenia i definicje "Prosta"

geom. mat. nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;

W geometrii euklidesowej prosta przecina okrąg w co najwyżej dwóch punktach.

Prosta jest krzywą o nieskończonym promieniu krzywizny.
część drogi bez zakrętów
noun

jedno z podstawowych pojęć geometrii, szczególny przypadek nieograniczonej z obydwu stron krzywej o nieskończonym promieniu krzywizny w każdym punkcie

Odcinek w geometrii to część prostej zawarta pomiędzy dwoma punktami z tymi punktami włącznie.
noun

odcinek czasu, w którym jest łatwiej niż wcześniej, gdy problemy są już przezwyciężone

Myślałam, że jestem znów na prostej, a tu awaria komputera i nowe wydatki - chyba nigdy nie wyjdę z długów.

Jej syn był narkomanem, ale słyszałam, że udało mu się wyjść na prostą.

Po takim wstrząsie trudno jest wrócić na prostą.
noun

prosty odcinek drogi, taki, na którym nie ma zakrętów, który nie jest zakrętem

Nasz zawodnik na prostej zaczął nadrabiać stratę, miejmy nadzieję, że następny zakręt pokona gładko.

Przed nimi ostatnia prosta, ciekawe, kto wygra wyścig".

linia prosta, linia, linia prosta to najpopularniejsze synonimy "Prosta" w tezaurusie polski.

linia prosta · linia
linia prosta
mat. nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;
linia prosta
jedno z podstawowych pojęć geometrii, szczególny przypadek nieograniczonej z obydwu stron krzywej o nieskończonym promieniu krzywizny w każdym punkcie

krzywa, zakręt, zakręt to najlepsze antonimy "Prosta" w tezaurusie polski.

krzywa
jedno z podstawowych pojęć geometrii, szczególny przypadek nieograniczonej z obydwu stron krzywej o nieskończonym promieniu krzywizny w każdym punkcie
zakręt
odcinek czasu, w którym jest łatwiej niż wcześniej, gdy problemy są już przezwyciężone
zakręt
prosty odcinek drogi, taki, na którym nie ma zakrętów, który nie jest zakrętem

(Noun) declension of prosta

prosta f. ( comparative prostsza, superlative najprostsza)
lp liczba pojedyncza prost|a, ~ej, ~ej, ~ą, ~ą, ~ej, ~a; lm liczba mnoga prost|e, ~ych, ~ym, ~e, ~ymi, ~ych, ~e
prosta f.
prosta f (comparative prostsza, superlative najprostsza)

prosta f ;; declension of prosta