Kornet w słowniku polski

  • kornet

    Znaczenia i definicje "Kornet"

    • muz. dęty instrument blaszany, podobny do trąbki;
    • muz. daw. dęty instrument drewniany;
    • rel. sztywny, biały czepiec na głowie zakonnicy
    • daw. ozdobny czepiec;
      Głowa w warkocze spleciona goła albo też w jaki kornet i bukiety ubrana.
    • hist. jeden ze stopni oficerskich w carskiej kawalerii
    • daw. jednostka jazdy lekkiej
    • daw. sztandar jazdy lekkiej
    • noun
      instrument dęty blaszany z grupy aerofonów ustnikowych, podobny do trąbki
    • noun
      nakrycie głowy noszone przez kobiety, głównie we Francji
    • muz. muzyka, muzyczny daw. dawniej, dawny dęty instrument drewniany;
    • muz. muzyka, muzyczny dęty instrument blaszany, podobny do trąbki;

    Synonimy słowa "Kornet" w słowniku polski

    nakrycie głowy, czepiec, cynk to najpopularniejsze synonimy "Kornet" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja Kornet

    • kornet m.
    • lp  liczba pojedyncza korne|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm  liczba mnoga ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty
    • (Noun)     declension of kornet
      singular plural
      nominative kornet kornety
      genitive kornetu kornetów
      dative kornetowi kornetom
      accusative kornet kornety
      instrumental kornetem kornetami
      locative kornecie kornetach
      vocative kornecie kornety
    • kornet m inan ;; declension of kornet
      singular plural
      nominative kornet kornety
      genitive kornetu kornetów
      dative kornetowi kornetom
      accusative kornet kornety
      instrumental kornetem kornetami
      locative kornecie kornetach
      vocative kornecie kornety
  • Kornet

    Znaczenia i definicje "Kornet"

Obrazy z "Kornet"

Przykładowe zdania z " Kornet "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy