Cud w słowniku polski

  • cud

    Znaczenia i definicje "Cud"

    • rel. niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;
      Apostołowie chodzili i czynili cuda.
    • przen. rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna
      To prawdziwy cud! Auto zostało całkowicie zniszczone w wypadku, a on wyszedł z niego bez żadnych ran!
    • noun
      coś niezwykłego, rzadkiego, ktoś wyjątkowy
      Ten samochód to cud techniki, a ta dziewczyna uważa się za ósmy cud świata.
    • noun
      zjawisko nadprzyrodzone
      Za czasów Kartezjusza ludzie nie potrafili wyjaśnić, skąd się bierze zjawisko tęczy - stąd uważano je za cud, przejaw działalności Boga.
    • noun
      coś niezwykłego, rzadkiego, ktoś wyjątkowy
      Ten samochód to cud techniki.
      Ola uważa się za ósmy cud świata.

    Synonimy słowa "Cud" w słowniku polski

    Innym słowem oznaczającym "Cud" w tezaurusie polski jest cudo .

    Gramatyka i deklinacja Cud

    • cud m.
    • cud m inan ;; declension of cud
      singular plural
      nominative cud cudy
      genitive cudu cudów
      dative cudowi cudom
      accusative cud cudy
      instrumental cudem cudami
      locative cudzie cudach
      vocative cudzie cudy
  • Cud

Przykładowe zdania z " Cud "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy