Świerk w słowniku polski

świerk

Znaczenia i definicje "Świerk"

dendr. Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

Na działce zasadziłem dwa świerki.
leśn. drewno z drzewa świerkowego

Ten stół wykonany jest ze świerku.
noun

drewno pozyskiwane z drzewa o tej samej nazwie
noun

Picea – rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny sosnowatych (Pinaceae), który obejmuje około 35 gatunków; świerk występuje na obszarach chłodnych i umiarkowanych półkuli północnej

Świerk silnie zacienia dno lasu.

Świerk ma tendencję do zakwaszania gleb, na których rośnie.

Świerk wyróżnia się wyjątkowo płytkim i rozległym systemem korzeniowym, wskutek czego jest podatny na wywroty (wiatrowały).

W warunkach ekstremalnych (braku innego pożywienia) świerk może służyć jako tymczasowe źródło pokarmu: pod korą właściwą znajduje się stosunkowo pożywna i jadalna miazga, zaś z igliwia (zawierającego witaminę C) można przygotować gorący napój zalewając je wrzątkiem.
bot. botanika Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

Innym słowem oznaczającym "Świerk" w tezaurusie polski jest świerczyna .

hasło świerk w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. lp liczba pojedyncza świerk, ~a/~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i lp liczba pojedyncza świerk, ~a/~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; blm bez liczby mnogiej
świerk m.

(Noun) declension of świerk

świerk m inan (diminutive świerczek) ;; declension of świerk

Świerk

Declension of Świerk