Świecki w słowniku polski

  • świecki

    Znaczenia i definicje "Świecki"

    • niemający związków z religią, niezależny od instytucji kościelnych
      Z religijnego i militarnego starcia katolicyzmu południa Europy z protestantyzmem północy wyłonił się także kształt tak istotnych dla współczesnych pojęć, jak potrzeba tolerancji dla mniejszości religijnych, czy sprawowanie władzy bez odwoływania się do Boga (świeckie państwo)
    • niebędący księdzem, zakonnikiem, osobą duchowną
    • o duchownym: taki, który nie jest zakonnikiem
    • człowiek niebędący osobą duchowną
    • związany ze Świeciem, dotyczący Świecia
    • związany ze Świeckiem, dotyczący Świecka
    • adjective
      o człowieku: taki, który nie należy do stanu duchownego
      Ludzie świeccy o publikacjach watykańskich wiedzą mało, prawie nic.
    • adjective
      taki, którego nie tworzą duchowni, taki, który jest przeznaczony dla świeckich
    • adjective
      taki, który nie jest związany z religią, nie nosi cech czyjejś przynależności wyznaniowej
      Babcia Kasia nie nosiła świeckich ubrań, bo, gdy owdowiała, wstąpiła do jakiegoś rodzaju zakonu.
      Jest takim dewotem, że wcale już nie słucha świeckiej muzyki.
      To taka świecka tradycja.
      Moje dzieci chodzą do świeckiej szkoły.
    • adjective
      związany ze Świeciem - miastem w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, siedzibą gminy miejsko-wiejskiej Świecie
      We wtorek zwiedzaliśmy ruiny świeckiego zamku, w którym kiedyś swoją siedzibę mieli Krzyżacy.
    • adjective
      związany ze Świeckiem - przygraniczną wsią położoną w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, w gminie Słubice
      Wiele razy w życiu odwiedzałem świeckie przejście graniczne.
    • noun
      wierny niemający święceń kapłańskich

    Synonimy słowa "Świecki" w słowniku polski

    laicki, laik, laicki to najpopularniejsze synonimy "Świecki" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "Świecki" w słowniku polski

    duchowny, osoba duchowna, kleryk to najlepsze antonimy "Świecki" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja Świecki

    • świecki m (comparative bardziej świecki, superlative najbardziej świecki) ;; declension of świecki
      case singular plural
      m pers, m anim m inan n f m pers other
      nominative, vocative świecki świeckie świecka świeccy świeckie
      genitive świeckiego świeckiej świeckich
      dative świeckiemu świeckim
      accusative świeckiego świecki świeckie świecką świeckich świeckie
      instrumental świeckim świeckimi
      locative świeckiej świeckich
      old dative świecku
  • Świecki

Obrazy z "Świecki"

Przykładowe zdania z " Świecki "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy