wadzić w słowniku polski

wadzić

Znaczenia i definicje "wadzić"

książk. być przeszkodą, zawadą; przeszkadzać, zawadzać

Paweł, spokojny, nie wadził nikomu, • Gaweł najdziksze wymyślał swawole.

Paweł, spokojny, nie wadził nikomu, • Gaweł najdziksze wymyślał swawole. (A. Fredro: Paweł i Gaweł)
przest. doprowadzać do nieporozumień; różnić kogoś z kimś
przest. (współcz. gw. (Śląsk Cieszyński)) kłócić się

Wczoraj z Ewą się powadziliśmy.

utrudniać, hamować, przeszkadzać to najpopularniejsze synonimy "wadzić" w tezaurusie polski.

Conjugation of wadzić impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		wadzić
present tense	1st	wadzę			wadzimy
	2nd	wadzisz			wadzicie
	3rd	wadzi			wadzą
	impersonal	wadzi się
past tense	1st	wadziłem	wadziłam		wadziliśmy	wadziłyśmy
	2nd	wadziłeś	wadziłaś		wadziliście	wadziłyście
	3rd	wadził	wadziła	wadziło	wadzili	wadziły
	impersonal	wadzono
future tense	1st	będę wadził,będę wadzić	będę wadziła,będę wadzić		będziemy wadzili,będziemy wadzić	będziemy wadziły,będziemy wadzić
	2nd	będziesz wadził,będziesz wadzić	będziesz wadziła,będziesz wadzić		będziecie wadzili,będziecie wadzić	będziecie wadziły,będziecie wadzić
	3rd	będzie wadził,będzie wadzić	będzie wadziła,będzie wadzić	będzie wadziło,będzie wadzić	będą wadzili,będą wadzić	będą wadziły,będą wadzić
	impersonal	będzie wadzić się
conditional	1st	wadziłbym	wadziłabym		wadzilibyśmy	wadziłybyśmy
	2nd	wadziłbyś	wadziłabyś		wadzilibyście	wadziłybyście
	3rd	wadziłby	wadziłaby	wadziłoby	wadziliby	wadziłyby
	impersonal	wadzono by
imperative	1st	niech wadzę			wadźmy
	2nd	wadź			wadźcie
	3rd	niech wadzi			niech wadzą
active adjectival participle		wadzący	wadząca	wadzące	wadzący	wadzące
passive adjectival participle		wadzony	wadzona	wadzone	wadzeni	wadzone
contemporary adverbial participle		wadząc
verbal noun		wadzenie