tułacz w słowniku polski

  • tułacz

    Znaczenia i definicje "tułacz"

    • osoba bez stałego miejsca zamieszkania
      Tułaczem i zbiegiem będziesz na ziemi!
    • daw. emigrant
      Szli na wsze strony tułacze, co na ojczyznę swą w kajdanach, we krwi, patrzeć nie mogli.
    • przen. ktoś nie potrafiący zagrzać miejsca
    • noun
      osoba, która się włóczy, nie ma stałego miejsca lub nie potrafi usiedzieć w miejscu
      Główny bohater to stary Polak, tułacz poszukujący spokojnej posady w miejscu, gdzie mógłby zamieszkać na stałe.
      Żył jak tułacz, codziennie zmieniając miejsce pobytu i nic nie gromadząc.
      Mateusz nie umie znaleźć dla siebie miejsca w Polsce, dlatego jak tułacz włóczy się po Europie.

    Synonimy słowa "tułacz" w słowniku polski

    włóczęga, wychodźca, turysta to najpopularniejsze synonimy "tułacz" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja tułacz

    • tułacz m pers ;; declension of tułacz
      singular plural
      nominative tułacz tułacze
      genitive tułacza tułaczy
      dative tułaczowi tułaczom
      accusative tułacza tułaczy
      instrumental tułaczem tułaczami
      locative tułaczu tułaczach
      vocative tułaczu tułacze
  • Tułacz

    Znaczenia i definicje "tułacz"

    Gramatyka i deklinacja tułacz

    • Declension of Tułacz
      singular plural
      nominative Tułacz Tułaczowie
      genitive Tułacza Tułaczów
      dative Tułaczowi Tułaczom
      accusative Tułacza Tułaczów
      instrumental Tułaczem Tułaczami
      locative Tułaczu Tułaczach
      vocative Tułaczu Tułaczowie

Przykładowe zdania z " tułacz "