trzebić w słowniku polski

trzebić

Znaczenia i definicje "trzebić"

kastrować, usuwać gruczoły płciowe, rzezać to najpopularniejsze synonimy "trzebić" w tezaurusie polski.

trzebić impf (perfective przetrzebić or wytrzebić) ;; Conjugation of trzebić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		trzebić
present tense	1st	trzebię			trzebimy
	2nd	trzebisz			trzebicie
	3rd	trzebi			trzebią
past tense	1st	trzebiłem	trzebiłam		trzebiliśmy	trzebiłyśmy
	2nd	trzebiłeś	trzebiłaś		trzebiliście	trzebiłyście
	3rd	trzebił	trzebiła	trzebiło	trzebili	trzebiły
future tense	1st	będę trzebił¹	będę trzebiła¹		będziemy trzebili¹	będziemy trzebiły¹
	2nd	będziesz trzebił¹	będziesz trzebiła¹		będziecie trzebili¹	będziecie trzebiły¹
	3rd	będzie trzebił¹	będzie trzebiła¹	będzie trzebiło¹	będą trzebili¹	będą trzebiły¹
conditional	1st	trzebiłbym	trzebiłabym		trzebilibyśmy	trzebiłybyśmy
	2nd	trzebiłbyś	trzebiłabyś		trzebilibyście	trzebiłybyście
	3rd	trzebiłby	trzebiłaby	trzebiłoby	trzebiliby	trzebiłyby
imperative	1st	—			trzebmy
	2nd	trzeb			trzebcie
	3rd	niech trzebi			niech trzebią
active adjectival participle		trzebiący	trzebiąca	trzebiące	trzebiący	trzebiące
passive adjectival participle		trzebiony	trzebiona	trzebione	trzebieni	trzebione
contemporary adverbial participle		trzebiąc
impersonal past		trzebiono
verbal noun		trzebienie
¹ or: będę trzebić, będziesz trzebić etc.