skontrować w słowniku polski skontrować Znaczenia i definicje "skontrować" w boksie; zadać kontrę, odpowiedzieć ciosem na cios Odparować cios szybko i zdecydowanie odpowiedzieć na coś odparować, sparować w brydżu; zobowiązać sie do niedopuszczenia licytanta do wygrania partii więcej Gramatyka i deklinacja skontrować Conjugation of skontrować pf singular plural person masculine feminine neuter virile nonvirile infinitive skontrować future tense 1st skontruję skontrujemy 2nd skontrujesz skontrujecie 3rd skontruje skontrują impersonal skontruje się past tense 1st skontrowałem skontrowałam skontrowaliśmy skontrowałyśmy 2nd skontrowałeś skontrowałaś skontrowaliście skontrowałyście 3rd skontrował skontrowała skontrowało skontrowali skontrowały impersonal skontrowano conditional 1st skontrowałbym skontrowałabym skontrowalibyśmy skontrowałybyśmy 2nd skontrowałbyś skontrowałabyś skontrowalibyście skontrowałybyście 3rd skontrowałby skontrowałaby skontrowałoby skontrowaliby skontrowałyby impersonal skontrowano by imperative 1st niech skontruję skontrujmy 2nd skontruj skontrujcie 3rd niech skontruje niech skontrują passive adjectival participle skontrowany skontrowana skontrowane skontrowani skontrowane anterior adverbial participle skontrowawszy verbal noun skontrowanie więcej Przykładowe zdania z " skontrować " Odmiana Odmieniaj Spróbuj ponownie Dostępne tłumaczenia francuski jidysz kataloński niemiecki suahili Autorzy