punk w słowniku polski

  • punk

    Znaczenia i definicje "punk"

    • Wróg skina
    • facet z szokującą fryzurą
    • z czubem na głowie
    • Rock, szybka, głośna i agresywna muzyka
    • uczesany w irokeza
    • przedstawiciel subkultury młodzieżowej powstałej w Wielkiej Brytanii w latach siedemdziesiątych XX w., manifestującej swój sprzeciw wobec postaw tradycyjnych
    • punkowiec
    • z ćwiekami i sitowiem
    • Kolega sina
    • noun
      gatunek w obrębie muzyki rockowej lub całokształt muzyki tworzonej przez grupy nawiązujące do ideologii ruchu punk
      Powszechnie za pierwszy zespół punkowy uznaje się brytyjski Sex Pistols, choć geneza zjawiska jest znacznie wcześniejsza – na przykład, jeszcze przed sformalizowaniem się subkultury i muzyki punk grali Ramones, Television czy Talking Heads, więc na dobrą sprawę to oni winni uchodzić za najstarsze kapele punkowe.
    • noun
      przedstawiciel subkultury związanej z muzyka punkową
      W przeszłości bycie punkiem często było równoważne ze zgodą na społeczne odrzucenie, ostracyzm ze strony większości, także rówieśników.

    Synonimy słowa "punk" w słowniku polski

    brudas, punk rock, punkrock to najpopularniejsze synonimy "punk" w tezaurusie polski.

  • Punk

Przykładowe zdania z " punk "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy