przekątna w słowniku polski

przekątna

Znaczenia i definicje "przekątna"

mat. odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku lub ścianie i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu

Równoległobok to czworokąt, w którym przekątne przecinają się nawzajem na połowy.
noun

ciąg elementów o równych stopniach wiersza i kolumny w macierzy kwadratowej

Przy realizacji układu z macierzą diagonalną, jeśli bieguny układu są rzeczywiste i pojedyncze, to znajdują się one na przekątnej macierzy układu.
noun

odcinek mierzony od wybranego kąta figury geometrycznej do kąta przeciwległego

diagonalna, diagonala, główna przekątna to najpopularniejsze synonimy "przekątna" w tezaurusie polski.

diagonalna
mat. odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku (przekątna wielokąta) lub ścianie (przekątna wielościanu) i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu
diagonala · główna przekątna
ciąg elementów o równych stopniach wiersza i kolumny w macierzy kwadratowej

(Noun) declension of przekątna

przekątna f.
(jak przym.) lp liczba pojedyncza przekątn|a, ~ej, ~ej, ~ą, ~ą, ~ej, ~a; lm liczba mnoga ~e, ~ych, ~ym, ~e, ~ymi, ~ych, ~e

przekątna f ;; declension of przekątna