poruchać w słowniku polski

poruchać

Znaczenia i definicje "poruchać"

poruchać pf (iterative) ;; Conjugation of poruchać pf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, n, f
infinitive		poruchać
future tense	1st	porucham			poruchamy
	2nd	poruchasz			poruchacie
	3rd	porucha			poruchają
past tense	1st	poruchałem	poruchałam		poruchaliśmy	poruchałyśmy
	2nd	poruchałeś	poruchałaś		poruchaliście	poruchałyście
	3rd	poruchał	poruchała	poruchało	poruchali	poruchały
conditional	1st	poruchałbym	poruchałabym		poruchalibyśmy	poruchałybyśmy
	2nd	poruchałbyś	poruchałabyś		poruchalibyście	poruchałybyście
	3rd	poruchałby	poruchałaby	poruchałoby	poruchaliby	poruchałyby
imperative	1st	niech porucham			poruchajmy
	2nd	poruchaj			poruchajcie
	3rd	niech porucha			niech poruchają
anterior adverbial participle		poruchawszy
impersonal past		poruchano
verbal noun		poruchanie