poprać w słowniku polski

poprać

Gramatyka i deklinacja poprać

Conjugation of poprać pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		poprać
future tense	1st	popiorę			popierzemy
	2nd	popierzesz			popierzecie
	3rd	popierze			popiorą
	impersonal	popierze się
past tense	1st	poprałem	poprałam		popraliśmy	poprałyśmy
	2nd	poprałeś	poprałaś		popraliście	poprałyście
	3rd	poprał	poprała	poprało	poprali	poprały
	impersonal	poprano
conditional	1st	poprałbym	poprałabym		popralibyśmy	poprałybyśmy
	2nd	poprałbyś	poprałabyś		popralibyście	poprałybyście
	3rd	poprałby	poprałaby	poprałoby	popraliby	poprałyby
	impersonal	poprano by
imperative	1st	niech popiorę			popierzmy
	2nd	popierz			popierzcie
	3rd	niech popierze			niech popiorą
passive adjectival participle		poprany	poprana	poprane	poprani	poprane
anterior adverbial participle		poprawszy
verbal noun		popranie

Odmiana Odmieniaj