pięknoduch w słowniku polski

  • pięknoduch

    Znaczenia i definicje "pięknoduch"

    • osoba nadmiernie skupiona na wzruszeniach estetycznych i przez to oderwana od rzeczywistości
    • noun
      osoba egzaltowana, nie zajmująca się problemami dnia codziennego
      W Akademii Sztuk Pięknych studiuje wielu pięknoduchów, którzy sztukę i wrażenia estetyczne przedkładają nad inne doznania, dzięki czemu są artystami w każdym calu.
      Miałam nadzieję, że Janek okaże się mężczyzną mojego życia, bo jest taki czuły i wrażliwy, ale przekonałam się, że to pięknoduch, który zupełnie nie radzi sobie z prozą życia.
      Zazdrościłam temu pięknoduchowi, ponieważ był wrażliwy na piękno i umiał docenić sztukę wysoką.
      Niech ten pięknoduch zejdzie na ziemię, bo mam powyżej uszu jego wzdychania do obrazów.

    Synonimy słowa "pięknoduch" w słowniku polski

    Innym słowem oznaczającym "pięknoduch" w tezaurusie polski jest esteta .

    • esteta

      osoba egzaltowana, nie zajmująca się problemami dnia codziennego

    Gramatyka i deklinacja pięknoduch

    • Declension of pięknoduch
      singular plural
      nominative pięknoduch pięknoduchy
      genitive pięknoducha pięknoduchów
      dative pięknoduchowi pięknoduchom
      accusative pięknoducha pięknoduchów
      instrumental pięknoduchem pięknoduchami
      locative pięknoduchu pięknoduchach
      vocative pięknoduchu pięknoduchy

Przykładowe zdania z " pięknoduch "