panować w słowniku polski

panować

Znaczenia i definicje "panować"

być panem, władcą kraju, królestwa

Nakłońcie ucha, wy, co nad wieloma panujecie / i chlubicie się mnogością narodów, / bo od Pana otrzymaliście władzę, / od Najwyższego panowanie
być panem, przywódcą czegoś
podporządkowywać coś sobie, mieć władzę nad czymś

Nie umiesz panować nad nerwami.
występować, pojawiać się

Po wizycie Laury w naszym domu panował radosny nastrój.
pot. określać kogoś mianem pana / pani, podczas gdy ta osoba nie widzi takiej potrzeby
verb

brak danych

przeważać, władać, rozkazywać to najpopularniejsze synonimy "panować" w tezaurusie polski.

nie posiadać się jest antonimem "panować" w tezaurusie polski.

panować impf ;; Conjugation of panować impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		panować
present tense	1st	panuję			panujemy
	2nd	panujesz			panujecie
	3rd	panuje			panują
past tense	1st	panowałem	panowałam		panowaliśmy	panowałyśmy
	2nd	panowałeś	panowałaś		panowaliście	panowałyście
	3rd	panował	panowała	panowało	panowali	panowały
future tense	1st	będę panował¹	będę panowała¹		będziemy panowali¹	będziemy panowały¹
	2nd	będziesz panował¹	będziesz panowała¹		będziecie panowali¹	będziecie panowały¹
	3rd	będzie panował¹	będzie panowała¹	będzie panowało¹	będą panowali¹	będą panowały¹
conditional	1st	panowałbym	panowałabym		panowalibyśmy	panowałybyśmy
	2nd	panowałbyś	panowałabyś		panowalibyście	panowałybyście
	3rd	panowałby	panowałaby	panowałoby	panowaliby	panowałyby
imperative	1st	—			panujmy
	2nd	panuj			panujcie
	3rd	niech panuje			niech panują
active adjectival participle		panujący	panująca	panujące	panujący	panujące
contemporary adverbial participle		panując
impersonal past		panowano
verbal noun		panowanie
¹ or: będę panować, będziesz panować etc.