metal w słowniku polski

metal

Znaczenia i definicje "metal"

chem. pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;

Metale przewodzą prąd elektryczny.
muz. ostra odmiana muzyki rockowej

Zazwyczaj słuchała metalu, choć lubiła też pop.
pot. fan metalu

Przed klubem muzycznym stała grupa długowłosych metali w czarnych skórach i pasach z ćwiekami.
herald. jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;
nieprzejrzysty materiał krystaliczny, zazwyczaj bardzo wytrzymały, wykazujący dobre przewodnictwo elektryczne i cieplne oraz dużą ciągliwość i współczynnik odbicia
noun

osoba, która słucha metalu, członek subkultury
noun

podgatunek muzyki rockowej powstały na przełomie lat 60. i 70. XX wieku w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych

Pewnym odbiciem korzeni metalu w kontrkulturze lat 60. XX wieku jest wymóg "wyrażenia emocji i zaangażowania" jako wyrazu autentyczności.
noun

substancja dobrze przewodząca ciepło i impulsy elektryczne dzięki obecności swobodnych elektronów w sieci krystalicznej

Aluminium było w ZSRR metalem strategicznym.

Srebro jest metalem o największej przewodności elektrycznej i termicznej.

materiał, surowiec, tworzywo to najpopularniejsze synonimy "metal" w tezaurusie polski.

materiał · surowiec · tworzywo · substancja
metalowiec
osoba, która słucha metalu, członek subkultury
heavy metal
podgatunek muzyki rockowej powstały na przełomie lat 60. i 70. XX wieku w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych

(Noun) declension of metal

lp liczba pojedyncza metal, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e

metal m inan ;; declension of metal