kołatka w słowniku polski

  • kołatka

    Znaczenia i definicje "kołatka"

    • pot. często ozdobny przedmiot, zazwyczaj metalowy, przymocowany przy drzwiach wejściowych służący do stukania;
    • pot. drewniany przedmiot wieszany bydłu u szyi, wydający głuchy odgłos
    • D. i B. lp od: kołatek
    • rel. etn. ludowy instrument muzyczny, złożony z rączki i osadzonej na niej deseczki, w którą przy potrząsaniu uderza ruchomy młoteczek; używany m.in. w Wielki Piątek w kościele zamiast dzwonków
      Ministranci zamiast dzwonków użyli podczas procesji kołatek.
    • pot. muz. etn. ludowy instrument muzyczny, złożony z rączki, koła zębatego i ocierającej się o nie podczas kręcenia deseczki; używany m.in. w Wielki Piątek w kościele zamiast dzwonków
    • noun
      drewniany instrument muzyczny wydający przy potrząsaniu charakterystyczne dźwięki, składający się z deseczki osadzonej na rączce oraz zamocowanego na zawiasie młotka, który uderzając w deseczkę wydaje klekoczący dźwięk; również: urządzenie, które działa na zasadzie uderzania jedną powierzchnią w drugą w celu wydobywania dźwięku kołatania
      Jak byłam mała, to miałam taką drewnianą kołatkę w kształcie dwóch klaszczących o siebie rączek.
    • muz. muzyka, muzyczny etn. etnografia ludowy instrument muzyczny, złożony z rączki i osadzonej na niej deseczki, w którą przy potrząsaniu uderza ruchomy młoteczek; używany m.in. w Wielki Piątek w kościele zamiast dzwonków
    • pot. potocznie często ozdobny przedmiot, zazwyczaj metalowy, przymocowany przy drzwiach wejściowych służący do stukania;

    Synonimy słowa "kołatka" w słowniku polski

    antaba, terkotka, klekotka to najpopularniejsze synonimy "kołatka" w tezaurusie polski.

    • antaba

      pot. często ozdobny przedmiot, zazwyczaj metalowy, przymocowany przy drzwiach wejściowych służący do stukania;

    • terkotka

      pot. muz. etn. ludowy instrument muzyczny, złożony z rączki, koła zębatego i ocierającej się o nie podczas kręcenia deseczki; używany m.in. w Wielki Piątek w kościele zamiast dzwonków

    • klekotka

      drewniany instrument muzyczny wydający przy potrząsaniu charakterystyczne dźwięki, składający się z deseczki osadzonej na rączce oraz zamocowanego na zawiasie młotka, który uderzając w deseczkę wydaje klekoczący dźwięk; również: urządzenie, które działa na zasadzie uderzania jedną powierzchnią w drugą w celu wydobywania dźwięku kołatania

    Antonimy słowa "kołatka" w słowniku polski

    trianguł, trójkąt, triangiel to najlepsze antonimy "kołatka" w tezaurusie polski.

    • trianguł · trójkąt · triangiel · triangel
    • trójkąt · triangel · trianguł · triangiel

      drewniany instrument muzyczny wydający przy potrząsaniu charakterystyczne dźwięki, składający się z deseczki osadzonej na rączce oraz zamocowanego na zawiasie młotka, który uderzając w deseczkę wydaje klekoczący dźwięk; również: urządzenie, które działa na zasadzie uderzania jedną powierzchnią w drugą w celu wydobywania dźwięku kołatania

    Gramatyka i deklinacja kołatka

    • Declension of kołatka
      singular plural
      nominative kołatka kołatki
      genitive kołatki kołatek
      dative kołatce kołatkom
      accusative kołatkę kołatki
      instrumental kołatką kołatkami
      locative kołatce kołatkach
      vocative kołatko kołatki
    • lp  liczba pojedyncza kołat|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm  liczba mnoga ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki

Obrazy z "kołatka"

Przykładowe zdania z " kołatka "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy